कधी काहीही न बोलता बोलावेसे वाटते, चाल तीच ठेऊन शब्द बदलावेसे वाटते, शब्दांचे घेर घेरतात मग चौफेर, नि:शब्द होऊन गगनात उडावेसे वाटते.....

Monday, November 1, 2010

प्रणय


रात आली पुनवेची
चंद्र होता जवळ
ओठ तिचे थरथरले
इच्छा माझी प्रबळ

मोरपंखी स्पर्श
तिच्या कुंतलांचा
चहूकडे दरवळे
हर्ष या मनाचा

गार गार हवेत
ती माझ्या कवेत
कंप तिच्या शरीराचा
बहर आला यौवनाचा

अविरत भावना
अन खट्याळ मन
दाटलेला कंठ माझा
मखमली तिचे तन

अर्धोन्मिलीत नेत्र
उचंबळत्या लाटा
अनिमिष अंगाने मग
एकत्रित आल्या वाटा

क्षितिजावरती चैतन्याचा
नवा मार्ग खुलला
मिलनाने जीवनी अपुल्या
जणु मोगरा फुलला........................



1 comment:

  1. अर्धोन्मिलीत नेत्र
    उचंबळत्या लाटा
    अनिमिष अंगाने मग
    एकत्रित आल्या वाटा

    chan, ekdum mast.

    ReplyDelete