कधी काहीही न बोलता बोलावेसे वाटते, चाल तीच ठेऊन शब्द बदलावेसे वाटते, शब्दांचे घेर घेरतात मग चौफेर, नि:शब्द होऊन गगनात उडावेसे वाटते.....

Monday, October 25, 2010

जगावेगळी


ती येते अन जाते
पण तिच्या येण्यात आणि जाण्यात काहीतरी वेगळीच मजा असते
तिच्या न येण्याने रुसलेलं मन आणि तिच्या येण्याने फुललेलं मन
यांची अवस्था काही वेगळीच असते
तिच्याकडे पाहीले कि पाहातच राहावे,
पण तिच्या नजरेतील देण वेगळंच असतं
तिच्या बोलण्याने हसून हसून खिदळून जातो मी,
तिच्या ओठांवरील स्मित हास्य काही वेगळंच असतं
आकाशातील तारे तोडून द्यावे तिच्या ओंजळीत ,
पण तिचं लुकलुकण काही वेगळंच असतं
मी रुसल्यावर तिचं मनवण,
रागावर मिश्कील हसण काही वेगळंच असतं
मी बोलत राहतो तिच्याशी भराभरा,
तिच्या मौनाचं कारण काही वेगळंच असतं
मी होय म्हणत असताना,
तिच्या मनातील होकार पण ओठांवरील नकार वेगळाच असतो
ती सोबत नसतानाही असल्याचा मनातील भाव काही वेगळाच असतो
तिच्या विरहामधेही तिलाच शोधण काहीसं वेगळंच असतं..............
वेगळ म्हणता म्हणता सगळं काही सारखंच असतं
शुण्यातून जीवनात अन जीवनातुन पुन्हा शुण्यातच जायचं असतं
आठवणीचे घेर घेरतात मग चौफेर
त्या चक्रव्युव्हाला तोडण शिकायचंच असतं
वेगळ म्हणता म्हणता सगळं काही सारखंच असतं...................

No comments:

Post a Comment